Andrzej Seweryn po raz pierwszy wcielił się w rolę Leara w 2014 roku w Teatrze Polskim, w monumentalnym, kostiumowym spektaklu Jacques’a Lassalle’a. I tak jak kiedyś Gustaw Holoubek zamknął swojego Leara w galerii nieustannych psychologicznych przeistoczeń, zmian nastroju, rytmu i tonacji, tak Andrzej Seweryn przeprowadził króla Brytanii przez proces starzenia się i rozpadu osobowości. Silny mężczyzna w kwiecie wieku, dysponujący potężną wolą, ulegał eskalacji drzemiącego w nim szaleństwa. Zdradzało go także ciało – przychodziły starcza słabość, niepewność gestu i lęk wobec pułapek świata. Lear Seweryna był rozpięty między szumną, witalną manifestacją a cichą i nieważną dla innych agonią.