Nawet jeśli nie interesujesz się technologią, to technologia interesuje się tobą. Gdy futurologiczne jeszcze niedawno bajania, mieszające science fiction z rzeczywistością, stały się naszą codziennością, coraz trudniej uciec od pytania: kto właściwie ma dziś większą władzę – człowiek czy algorytm? Cyborg czy maszyna? Czy w ogóle zauważymy moment, w którym nasza inteligencja stanie się sztuczniejsza niż sztuczna inteligencja? A może to już za nami? „Technopera” Michała Jacaszka, Artura Kozdrowskiego i Piotra Wyrzykowskiego nie tyle opisuje rzeczywistość, ile sprawdza, czy można ją jeszcze kształtować. Utwór łączy dwa sposoby oddziaływania: słowo i rytm. To pierwsze od wieków budowało światy, ten drugi w hipnotycznym techno trafia prosto do ciała. Tymczasem dzisiaj siły słowa dowodzi często nie poetyckość wersów, lecz skuteczność kolejnych promptów. Czy wobec tego libretto operowe wciąż ma moc? Czy jego znaczenia nie giną w szumie wirtualnych poleceń? Jak ten szum wpływa na nasze wybory? I kto odpowiedziałby na te pytania szybko, tanio i z łatwością? [Piotr Mika, „Ruch Muzyczny”]